تسلط بر رنگ مصنوعی: راهنمای جامع تکنیک های رنگرزی پلی استر صنعتی

علم رنگهای پراکنده در رنگ آمیزی پلی استر

پلی استر یک الیاف مصنوعی است که به دلیل ماهیت آبگریز و بلورینگی بالا آن را مشخص می کند که آن را در برابر رنگ های معمولی محلول در آب مقاوم می کند. برای دستیابی به رنگی زنده و ماندگار، صنعت به رنگ های پراکنده متکی است. اینها مواد شیمیایی غیر یونی با حلالیت کم در آب هستند که تحت شرایط حرارتی خاص تصعید یا در ماتریس فیبر حل می شوند. از آنجایی که پلی استر فاقد گروه های واکنشی برای پیوند شیمیایی است، فرآیند رنگرزی اساساً یک پدیده فیزیکی است که در آن مولکول های رنگ به زنجیره های پلیمری نرم شده پارچه مهاجرت می کنند.

ویژگی های کلیدی رنگ های پراکنده

• پایداری بالای تصعید برای جلوگیری از از دست دادن رنگ در هنگام تنظیم حرارت.
• به دلیل گیر افتادن رنگ در داخل الیاف، نور و پایداری عالی در شستشو دارد.
• اندازه‌های مولکولی متفاوت به دو دسته E (کم انرژی) و نوع S (انرژی بالا) طبقه‌بندی می‌شوند.

روش رنگرزی با دمای بالا و فشار بالا (HTHP).

رایج ترین روش صنعتی برای رنگرزی پارچه پلی استر فرآیند HTHP است. از آنجایی که دمای انتقال شیشه ای (Tg) پلی استر حدود 80 درجه سانتیگراد است، فیبر برای نفوذ رنگ در نقطه جوش بسیار سفت و سخت باقی می ماند. با افزایش فشار و افزایش دما تا حدود 130 درجه سانتیگراد، زنجیره های پلیمری انرژی جنبشی کافی برای ایجاد "حفره ها" یا منافذ به دست می آورند. سپس مولکول های رنگ پراکنده در این شکاف ها پخش می شوند. هنگامی که دما کاهش می یابد، ساختار فیبر "بسته می شود" و به طور موثر رنگ را در فیلامنت قفل می کند.

رنگرزی حامل: جایگزینی برای مخلوط های حساس

در مواردی که تجهیزات پرفشار در دسترس نیست یا پارچه ترکیبی ظریف است که نمی تواند دمای 130 درجه سانتی گراد را تحمل کند، از "حامل" استفاده می شود. حامل ها ترکیبات آلی هستند - مانند فنل ها یا هیدروکربن های کلردار - که به حمام رنگ اضافه می شوند تا به عنوان عوامل متورم کننده عمل کنند. آنها به طور موقت دمای انتقال شیشه ای پلی استر را کاهش می دهند و اجازه می دهند رنگرزی در 100 درجه سانتیگراد رخ دهد. این روش در حالی که موثر است، نیاز به پس پردازش کامل برای حذف مواد شیمیایی باقیمانده دارد، زیرا آنها می توانند بو یا سمی باشند.

مراحل حیاتی در فرآیند حامل

• امولسیون کردن حامل قبل از افزودن آن به مشروب رنگی.
• پارچه را از قبل گرم کنید تا از جذب یکنواخت حامل اطمینان حاصل شود.
• پاکسازی کاهشی شدید برای از بین بردن حامل و رنگ متصل به سطح.

درمان های پس از رنگرزی: پاکسازی کاهش و تنظیم حرارت

برای اطمینان از بالاترین کیفیت، پلی استر باید تحت "پاکسازی کاهشی" قرار گیرد. در مرحله سرد شدن رنگرزی، برخی از ذرات رنگ پراکنده ناگزیر روی سطح الیاف باقی می مانند تا در داخل آن. اگر این ذرات حذف نشوند، منجر به ماندگاری ضعیف در مالش و رنگ‌های تیره‌تر می‌شوند. محلول هیدروسولفیت سدیم و سود سوزآور برای از بین بردن شیمیایی رنگ سطح بدون تأثیر بر رنگ داخل الیاف استفاده می شود. به دنبال آن، تنظیم حرارت برای تثبیت ابعاد پارچه و قفل شدن در سایه نهایی انجام می شود.

یک جنبه ثانویه اما حیاتی پس از درمان، استفاده از عوامل آنتی استاتیک است. از آنجایی که پلی استر مستعد ایجاد استاتیک است، این روکش‌ها حس دست و پارچه را بهبود می‌بخشد و آن را برای پوشاک گران‌قیمت و منسوجات خانگی مناسب می‌سازد. کنترل دمای مناسب در طول مرحله خشک کردن نهایی برای جلوگیری از "مهاجرت حرارتی"، که در آن مولکول های رنگ به سطح برمی گردند، ضروری است.